Waarom de term elimineren vaak zo’n onzin is

 

De laatste tijd lees ik steeds vaker dingen als:

  •                   * Ik heb mijn hond geëlimineerd (wat echt heel zielig is)

  •                   * We hebben Rakker geëlimineerd met paard (wat nog veel zieliger is)

  •                   * Oh maar dan moet je even elimineren…. (Even?)

  •                   * Oh je moet een eliminatiedieet inzetten, begin maar met wild 
  •                     (wild is de verzamelnaam van een aantal diersoorten)

 

Wat is een eliminatiedieet nou eigenlijk?

Het eliminatiedieet wordt al jaren ingezet voornamelijk door de dierenarts, omdat het de enige redelijk betrouwbare manier van het aantonen van een voedselallergie is bij de hond.

Hoe werkt dat nou?

Als een hond daadwerkelijk allergisch is voor een eiwit in de voeding is het als eigenaar belangrijk om te weten, dat alle diersoorten hun eigen “eiwit” hebben.

Eiwitten zijn opgebouwd uit aminozuren. Welke aminozuren in welke volgorde aan elkaar zitten, bepaald welk eiwit het wordt (en dus welk dier. 

In de darmen van de hond zitten receptoren die moeten bepalen of een stof gevaarlijk is voor het lichaam of niet. Deze receptoren reageren op eiwitten.

Komt er een eiwit voorbij wat potentieel gevaarlijk is, dan breekt er hysterie uit. Deze gevaarlijke indringer worden opgeruimd! Dit is een ontzettend normaal proces in het lichaam.

Maar bij een hond met een allergie voor een bepaald eiwit, waar hij eigenlijk niet hysterisch op zou moeten reageren, maakt het lichaam van deze hond een vergissing. Er wordt moord en brand geschreeuwd door de verdedigingslinie, terwijl het eigenlijk ging om een onschuldig, en vaak zelfs een zeer bruikbaar eiwit. 

Dit resulteert in de typische kenmerken van een allergische reactie. Het immuunsysteem is hierbij betrokken. 

Honden kunnen in principe allergisch zijn voor elk eiwit. Dit kan kip, varken, lam, konijn maar ook het eiwit uit plantaardig materiaal zijn zoals soja of bepaalde granen.

Als er het vermoeden is van een daadwerkelijke allergie voor een bepaald eiwit kunnen we een eliminatiedieet inzetten. Maar dan moeten we dat wel goed doen.

Regels voor een eliminatiedieet:

  • Gebruik een diersoort die de hond nog nooit gehad heeft, en anders is het aan te raden om een eliminatiedieet in te zetten op basis van plantaardig materiaal. (Let op dit is tijdelijk)

Veel honden hebben al 1001 diersoorten te eten gekregen in de vorm van snackjes, en de trend dat we zo veel mogelijk diersoorten moeten afwisselen komt dit niet ten goede.

  • Er kan ook gekozen worden voor een eliminatiedieet op basis van een brokvoeding met gehydrolyseerde eiwitten (deze eiwitten zijn zo klein geknipt dat ze de hysterie niet in werking zetten)

Maar let wel op of deze voeding niet in een fabriek gemaakt is waar ook andere voedingen geproduceerd worden (zie kanttekening verderop)

  • De hond mag ABSOLUUT geen andere eiwitten binnen krijgen. Dit betekent dat hij aangelijnd uitgelaten moet worden, en in sommige gevallen zelfs een muilkorf moet dragen. Dit allemaal om te voorkomen dat hij iets van straat eet.

Dus ook geen trainertjes, kaasjes, kattendrollen, vogelpoep etc etc etc.

  • Als de hond ook maar een minuscuul stukje binnenkrijgt van een ander eiwit, is het beeld vertroebeld en ben je terug bij af.

Denk hierbij aan een glutenallergie of pinda-allergie bij mensen. Dit luistert zo nauw dat er zelfs op de verpakking aangegeven moet worden of het in dezelfde fabriek wordt geproduceerd als pinda’s of glutenhoudende granen.

Dit gebeurt bij diepvriesvers vlees maar ook bij veel brokkenfabrikanten niet. Mijn inschatting is dus dat vrijwel al het vlees, zowel als veel brokken die hypo allergeen, of uit een diersoort bestaan, sporen bevatten van andere diersoorten.

Dit zou theoretisch een eliminatiedieet op basis van veel soorten diepvriesvers vlees redelijk zinloos maken.

  • Een eliminatiedieet duurt minimaal zes weken voor de eerste eiwitbron, vervolgens wordt er een eiwitbron toegevoegd en gekeken of er een reactie is. Dit duurt weer een aantal weken per eiwitbron.

Een eliminatiedieet is dus zeer ingrijpend voor het leven van zowel de hond als de eigenaar, indien goed ingezet.

Is het dan niet gewoon onzin? 

Het feit is dat er maar ontzettend weinig honden in Nederland daadwerkelijk allergisch zijn voor een dierlijk of plantaardige eiwit. Misschien moeten we het woord elimineren eens wat minder en vooral wat juister gebruiken….. En wellicht moeten we ons eens afvragen wat er nou echt aan de hand is met Rakker….. want een allergie voor de voeding is het niet zo vaak.....

 

Wil je meer weten over het waarom honden dan toch vaak zo goed reageren op een voeding die vrij is van granen, gluten en bepaalde diersoorten? Dan nodig ik je uit voor een van mijn cursussen of opleidingen. Hier besteden we uitgebreid aandacht aan dit onderwerp.

Sommige feiten zijn vereenvoudigd in bovenstaande tekst om de begrijpbaarheid en leesbaarheid te bevorderen.